18lut/100
Czytam „Requirements by Collaboration”
Zacząłem właśnie czytać "Requirements by Collaboration: Workshops for Defining Needs" pani Ellen Gottesdiener. Jak sam tytuł wskazuje książka traktuje o organizowaniu warstatów, podczas których dyskutuje się na temat wymagań. Pierwsze dwa rozdziały, które udało mi się na razie przeczytać, są rodzajem wstępu, w którym omówione są ogólne zagadnienia dotyczące wymagań, sposobu ich modelowania oraz samych spotkań roboczych. Zastanawiacie się może, czy się różni warsztat od zwykłego spotkania? Otóż:
- Spotkania są prowadzone przez menadżera lub lidera projektu, który zwykle do takich spotkań nie przygotowuje się w specjalny sposób; warsztaty prowadzone są przez neutralną w stosunku do projektu osobę, specjalnie do tego celu wyznaczoną (macie pomysł w jaki sposób przetłumaczyć angielskie facilitator?), która odpowiednio przygotowuje się do spotkania.
- Spotkania wymagają mało (a czasem w ogóle) pracy przed samym spotkaniem od jego uczestników; warsztaty wymagają sporej ilości przygotowań od wszystkich uczestników, przygotowania te często polegają na stworzeniu pewnych artefaktów, które będą później podstawą spotkania.
- Podczas spotkań to menadżer podejmuje wszystkie ostateczne decyzje; w czasie warsztatów istnieją specjalne reguły decyzyjne, które określają, w jaki sposób decyzje są podejmowane.
- Spotkania dotyczą głównie wymiany informacji; w warsztatach chodzi o odkrywanie informacji oraz o proces twórczy.
- Interakcje podczas spotkań nie są intensywne; idea warsztatów opiera się na dużej intensywności oraz różnorodności interakcji między uczestnikami, uczestnicy często pracują oraz dyskutują w grupach.
- W czasie spotkań nie ma czasu na twórczą zabawę; warsztaty zachęcają do twórczej zabawy, która ma wyzwolić kreatywność oraz pracę zespołową.
- Spotkania rzadko skupiają się na tworzeniu artefaktów; jednym z celów warsztatów jest zaangażowanie uczestników w tworzenie i/lub walidację różnych artefaktów związanych z wymaganiami.
- Podczas warsztatów dużo częściej korzysta się z najróżniejszych środków wizualnych, takich jak plakaty, przylepki, notatki, diagramy, etc.
W kolejnych postach będę się starał dzielić z Wami ciekawszymi fragmentami z mojej lektury.
P.S. Panią Ellen Gottesdiener możecie obserwować na Twiterze.
